روزگاری سیاه و تلخ. با این وجود نقطه هایی بسیار اندک و سپید در این سیاهی، روشن و پس از مدتی خاموش می شوند. روزهایی که با طعم زمستان سپری شدند. این روزها نه به آرامی که به اندازه چندین سال گذشتند و به بهار رسیدند.

زندگی چند ماهیست در آستانه تحولی نو است.

نوشته شده توسط علی اکبر محمدزاده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 |